[x]

Umieram.Już nie mam na nic siły
I życie mnie przytłacza.
Już czuję chłód mogiły,
Już ciemność mnie otacza.

Umieram, tak, za życia!
Pustotą przygnieciona.
Bez grzechów do ukrycia,
Milczeniem otulona.

Lecz serce wciąż mi bije,
Mozolnie krew pompuje.
Cóż z tego? Ja nie żyję
- Organizm funkcjonuje.

Nie myślę i nie czuję,
Trup ze mnie, a nie człowiek!
Świat cały oszukuję
Bez choćby drgnienia powiek.

Nie żyję! Cóż powiecie?
Czy to cokolwiek zmienia?
Wszak większoś

Zaduszki.Zaduszki

Ona
(klęka przy grobie i patrzy na napisy)
Tutaj spoczywasz, mój przodku
Tutaj twa ziemska powłoka.
Tutaj... czy jesteś w środku
Duszą, co obca dla oka?

W sepii znam twoje oblicze,
Dzieje znam z opowieści.
Zdjęcia i pamięć- zwodnicze,
Ile się prawdy w nich mieści?

Znicz gaśnie, cisza dokoła,
Wiatr się w gałęziach chroni
I milczy. Chłód lgnie do czoła,
A zimny granit do dłoni.

Przodek
Usta, króre mnie wezwały
Dziwnie są podobne moim,
Znam też oczu blask ten śmiały
Jego każdy wr

Lwica.Podkradnę się do pana jak puma, jak lwica,
Kryjąc się co chwila wśród trawy pozorów.
I nagle cios zadam- skryta, tajemnicza,
A pan mi się podda bez żadnych oporów.

Gdy już pana będę miała w swojej mocy,
Gdy uwiężę w klatce mojego spojrzenia,
Gdy już pan zrozumie, że znikąd pomocy...
... wtedy lwica w kłębek czułości się zmienia.

Memento mori czlowiekuMemento mori człowieku

Oddychamy czarnym powietrzem
Niczym armia z czeluści piekielnych.
Dym świszczy nam w płucach
Jak w pracowitej maszynie parowej
Wydobywają się z nas kłęby
Gęstej jak smoła pary.

A mimo to żyjemy do przodu
Nie czując swądu nieczułym nosem.
Ogniste serce jest już skórką
Pozostałą po upieczonych uczuciach
Które rzuciliśmy Cerberowi na żer
Nie patrząc w jego mocarne oblicze.

Popiół zastępuje nam nawet marną imitację
Normalności która pozostała wybranym
Do ni

Niuanse.Pan nic nie rozumie- jest pan wszak facetem
I nie czuje wcale tych niuansów.
Pan przeczyta książkę, ale nie kobietę
Wieczną niewolnicę konwenansów.

Pan popatrzy- owszem, nóżka zgrabna, kibić
I już wie pan wszystko, co potrzeba.
Oprócz tego, jak kobietę uszczęśliwić
I jak doprowadzić do bram nieba.

Przyjaciel.Mówił pan do mnie "przyjaciółko"
I było nam z tym dobrze.
I smsy słał mi w kółko,
Sympatią darząc szczodrze.

Myślałam sobie, że tak będzie
Przez długie, długie lata,
Ale jak widać byłam w błędzie
- Z natury durnowata.

Myślałam sobie, że pan szczerze
Chce ze mną być w przyjaźni,
Lecz teraz panu już nie wierzę,
Cholernie mnie pan drażni.

Mam dobry mankiet do płakania
I ciepłych słów nie szczędzę,
Lecz dosyć mam już pocieszania
I tak si

Dym.- Dlaczego płaczesz?
Spojrzałam ponuro na postawnego mężczyznę w czarnym płaszczu. Ćmił papierosa, jednak dym miał przyjemny korzenny zapach.
Przyglądał mi się z dziwną troską, wyraźnie czekając na odpowiedź. Otarłam oczy wierzchem dłoni i przygryzłam dolną wargę, wdychając przyjemny aromat.
- A dlaczego nie?
- Wy, śmiertelnicy, zwykle płaczecie z jakiegoś powodu.
- Możliwe.
Objął mnie mocno ramieniem i scałował z moich policzków łzy. Próbowałam się wyrwa&#

Ikarka.Jestem Ikarem w żeńskim wydaniu,
Niepomnym żadnych ostrzeżeń.
Lecz me szaleństwo nie tkwi w lataniu,
Ramion nie kryję pod pierzem.

Tęsknię do ciepła, uczuć przestworzy,
Tak chciałabym w nich szybować!
Pragnę zbyt wiele? Tak Bóg mnie stworzył.
Chciałabym skrzydła zachować.

Lecz gdy się zbliżę do słońca twarzy,
Skrzydła me stają w płomieniach.
Tarcza słoneczna miast ogrzać- parzy,
Szczęście w przekleństwo się zmienia.

Tonę w odmętach własnej rozpacz

Monolog pana idealnego.Pani jest podobno piękna?
To paradne!
Niby talia smukła, cienka,
Nogi ładne.
A te oczy? Boże drogi!
Cud natury!
Przebijają nawet nogi!
Widział który
Ładniej wykrojone usta?
To okładka.
Pani w środku- lalka pusta?
Też mi gratka...

Pociagi.Co takiego jest w podróżach pociągami?
Ten krajobraz rozpuszczony w kroplach deszczu?
Ciężkie myśli zostające za plecami?
Czy przeciągi, które twarz rozgrzaną pieszczą?

Cień cmentarzy, który wlecze się za szybą?
Biel obłoków rozmazanych na błękicie?
Świat zdający się mozaiką migotliwą?
Czy wrażenie, że się lżejszym staje życie?

Pan konduktor z nachmurzoną, srogą twarzą?
Wzrok mężczyzny, z którym siedzi się w przedziale?
Te walizki, które chyba t

Szyba.Na świat spoglądam zza szyby
I nie zdumiewa mnie nic.
Ktoś szepnie "ach, cuda, dziwy",
Lecz ze mnie milczący widz.

Szyba opluta przez zbrodnie,
Szyba, co spływa wciąż krwią.
Ja siedzę w cieple, wygodnie
I tylko ręce mi drżą.

Czasem ktoś szybę przemywa
I widzę złośliwy los,
Co się na nogi podrywa,
By uciec, śmiejąc się w głos.

Czasem grad monet zadzwoni
Mokry od potu i łez.
Dłonie przytknięte do skroni
- Bezradny, dziecinny gest.

Nie wierzę już w piękne słowa,
Nie wierzę

Zwatpienie.Kolejna noc bezsenna
W łzach moich unurzana.
Noc w smutki me brzemienna,
Noc zimna, bo bez pana.

Czy pan coś jeszcze czuje?
Czy to przyzwyczajenie
Wciąż do mnie przywiązuje?
Bolesnym jest zwątpienie.

Ja pana nadal kocham
I tęsknię, i wyglądam.
Nocami skrycie szlocham,
Dotyku wciąż pożądam.

Pan jest nieprzenikniony
I nie wiem, czy coś znaczę.
Żal mój nieutulony
I znowu, głupia, płaczę.

Taniec.Świat w muślinie... chyba jestem opętana nieco.
Twardość kpiny zamieniłam na miękkość kobiecą.
Usta flirtem zakwitają pociągnięte szminką,
Dzikość włosów kark łaskocze, choć upięta spinką.
Kibić ramię wnet ogarnie w tanecznym bezwstydzie,
Ciała coraz bliżej siebie, a co za tym idzie
Wargi chciwe, tuż przy uchu otulonym tchnieniem,
Dotyk dłoni gdzieś na plecach przyjęty z westchnieniem.
Bicie serca w rytm muzyki wieczorem pijanej,
Szum wachlarza jakiejś panny- pięknej, choć

List do Tanatosa.Pozwól mi zasnąć w twoich ramionach,
Chłodnych ramionach spokoju.
Podłością świata jestem zmęczona
I życiem w smutku i znoju.

Ucisz wargami krew w mojej skroni,
Ciepłą kaskadę żywota.
I dłoń mą bladą ukryj w swej dłoni.
Cisza mi duszę omota.

Otul mnie czarnym skrzydłem wieczności,
Ukołysz łkające serce,
Co już nie zazna nigdy miłości,
Nie odda się w obce ręce.

Wiem.Wiem, nie będę pana miała.
Nie otulę troski płaszczem
Ani ducha, ani ciała
I po włosach nie pogłaszczę.

Wiem, że moim pan nie będzie,
Choćbym miała swoją duszę
Piekłu oddać w każdym względzie.
Ach, zapomnieć pana muszę!

Wiem, zapomnieć nie potrafię,
Marzeń siatka mózg oplata.
Jesień smutkiem siąpi, kapie*,
Martwą czyniąc mnie dla świata.

Pragnę pana tak piekielnie!
Mieć na własność! Tulić czule!
Kaprys ten, choć znoszę dzielnie,
Serca o

Browse More Like This

Download File
HTML, 1.1 KB more ▶

More from ~JillyWhite

Wzgardzona.Sączę w milczeniu białe wino,
Co w serce wlać się nie może.
Oczy mam puste, a duszę siną
I z każdym dniem coraz gorzej.

Rano zarzucam szlafrok z mgły tkany,
Co ledwo piersi zakrywa.
Smutek podskórny, nieopisany.
Ja- zbędna i nieszczęśliwa.

Zadrwić próbuję z mojej goryczy,
Rzęs na pociechę czernionych.
Przekłute ego żałośnie syczy.
Taki los kobiet wzgardzonych.

Usta.Przez dumę traci się przyjaciół, lecz przez jej brak- szacunek do siebie.
Nie odezwę się, będę milczeć- zapiekła i urażona. Do diabła, jestem kobietą i boję się, by przez tę złość, tę furię, tę zranioną miłość własną nie złamać szminki, gdy pomyślę o ustach, które przecież tak bardzo się podobają. Będę na nie patrzeć i myśleć z bolesną i udawaną satysfakcją „niech wiedzą, co tracą". Być może usta to

Marzenie noworoczne.Ja nie piję- zimna, blada, z ustami gorzkimi.
Ja was nie znam i znać nie chcę- nie pijam z obcymi.
Przez was wódki duch przemawia, a przeze mnie smutek.
Własnych imion już nie znacie- to pijaństwa skutek.
Jak się znaleźć wśród pijanych z trzeźwą, chłodną głową?
Kiedy wódka rozum stłamsi, nic nie wskórasz mową.
Tylko odejść stąd po śniegu z butelką szampana,
Mając kogoś z kim spokojnie doczeka się rana.

Naiwna.Wciąż pan błąka się w mej głowie,
Cień dni, co odeszły.
Sen mi spędza z kruchych powiek...
Pan kochał. (Czas przeszły)

Ja wciąż kocham- ech, niezmienna...
Naiwna, bo marzę.
Flirt z kimś innym? Rzecz przyjemna,
Póki go nie zrażę.

Co tak we mnie zachwyciło
Serce, duszę pana?
Widać gdzieś się ulotniło
Skoro jestem sama.

Melancholia.Niech mnie pan obejmie, jak za dawnych czasów.
Rzęsy mi wysrebrzą szczere łzy tęsknoty.
Usta... zna pan usta. I plecy z atłasu,
I ręce troskliwe, i piegów deszcz złoty.

Chciałabym utopić melancholię w winie,
Senną głowę złożyć na pańskim ramieniu.
Wszyscy mówią- czekaj, miłość w końcu minie,
Lecz ja im nie wierzę, uparta w cierpieniu.

Wciąż trzymam w szufladzie olejek różany,
Życie nim nie pachnie, a tylko wspomnienia.
Szkoda. Już pan nie jest we mnie zakochany.
A serce me,

View Gallery · View Prints

Featured in Groups:

#PolskaPisanie

Details

Submitted: November 12, 2011
File Size: 1.1 KB

Link

Thumb

Statistics

Comments: 31
Favourites: 17 [who?]
Views: 512 (0 today)
Downloads: 5 (0 today)

[x]

Gniewna.

by ~JillyWhite, Nov 12, 2011, 2:26:37 AM
Literature / Poetry / Human Nature / Traditional Fixed Forms

Uważam pana za drania
I wcale się z tym nie kryję.
Wściekłość mi wszystko przysłania,
Jak pana spotkam- zabiję.

Udusić lub łamać kołem
Albo rozerwać przez konie.
Ach, jakie wizje wspaniałe!
Serce z radości mi płonie.

Nie, chyba raczej ze złości.
(Utopić albo drzeć pasy,
Przypiekać, ach, bez litości!)
Tak, bosko! Ach, rarytasy!

Łeb urwać! Ręce i nogi!
(Coś jeszcze, o czym nie wspomnę)
Ach, jakże był mi pan drogi!
Lecz me cierpienie ogromne!

Na pal bym chętnie nabiła,
Wyrwała wszystkie paznokcie!
Mam dosyć! Byłam za miła!
W krwi się unurzam po łokcie!

Na nic zaklęcia, błagania.
Na nic najczulsze wyrazy!
Z pana jest dupa barania,
A miał być rycerz bez skazy.

Gniewna.by ~JillyWhite

Literature / Poetry / Human Nature / Traditional Fixed Forms

©2011-2013 ~JillyWhite

_{12 XI 2011
bawiąc się w gaszenie zapałek w herbacie.
z serii- lepiej się nie narażać autorce}

~~mad 0 0~~

~~sad 0 0~~

~~fear 0 0~~

~~neutral 0 0~~

Mood: Wow!

~elishuu Apr 1, 2013 Hobbyist Writer

Urocze, rytmiczne i zabawne. Niesamowite - jednym słowem.
Ostatnie dwa wersy - ach, brak słów. Geniusz ^^

Reply

~JillyWhite Apr 2, 2013 Writer

_{Bardzo mi miło, dziękuję}

Reply

=rosaarvensis Jan 31, 2013 Hobbyist Photographer

O, jakie to zgrabne!

Reply

~JillyWhite Feb 1, 2013 Writer

_{Dziękuję bardzo!}

Reply

~michallineo Aug 20, 2012

Pointa bez skazy.

Reply

~JillyWhite Aug 25, 2012 Writer

_Dzięki

Reply

Mood: Love

~naimiemimaria May 15, 2012 Hobbyist Writer

piszesz ślicznie! trochę w stylu Karoliny (milczprosze.deviantart.com)

Reply

~JillyWhite May 15, 2012 Writer

_dziękuję

Reply

Mood: Wow!

~purple-clash Jan 2, 2012

forma, ekspresja, parę szczegółów.. wszystko ujęło mnie i pochłonęło całkowicie! nie chciałabym być na miejscu tego drania..

pozdrawiam

Reply

~JillyWhite Jan 4, 2012 Writer

_{bardzo się cieszę, dziękuję!
zdumiewające jak wiele się mężczyznom wybacza}

Reply

Previous
1
2
3
Next